Казка-загадка "Грыбы ў горадзе" ад Расціслава Бензярука

Раніцай дзядуля будзіў унука:

- Уставай, Максімка, грыбны дождж прайшоў, грыбоў насеяў!

Грыбоў і сапраўды ў лесе было шмат. Неўзабаве Максімка з дзедам набралі поўны кошык падасінавікаў, абабак, лісічак. Знайшлі нават сем баравікоў.

- Дзядуля, а што, у горадзе іншы дождж ідзе? - запытаў унук, калі вярталіся дамоў.

- Як гэта іншы? - не зразумеў дзядуля.

- Калі дождж на лес пайшоў, дык грыбоў насеяў. А калі на горад?.. - дапытваўся Максімка.

- У горадзе таксама грыбы бываюць, - усміхнуўся дзядуля. - Рознакаляровыя: чырвоныя, зялёныя, сінія, блакітныя... Яны з'яўляюцца на тратуарах, як толькі пачнецца дождж.

Задумаўся ўнук, пра якія грыбы гаворыць дзядуля.

- Вялікія, яны хаваюць людзей ад дажджу, - падказваў дзядуля. - Гэтых грыбоў ніхто нажом не зразае, у кошык не кладзе. Пройдзе дождж - адразу самі знікнуць.

- А, ведаю, пра якія грыбы ты гаворыш! - хітравата прыжмурыўся Максімка.

І вы ўжо здагадаліся, дзеці?..

Адгадка далей

Казка-загадка "Зорачкі-зоркі" ад Расціслава Бензярука

Вавёрка Вера раніцай выскачыла з дупла, зрабіла фіззарадку і раптам убачыла: на зямлі пад сасною хтосьці за ноч рассыпаў зоркі. Залаціста-жоўтыя, прыгожыя. Вавёрка спусцілася ніжэй, але сысці на зямлю пабаялася: можа, яны гарачыя?

У гэтую хвіліну пад дрэвам прабягала Ліса.

- Лісіца-сястрыца, - ласкава звярнулася да яе вавёрка. - Што гэта за зорачкі-зоркі ўнізе?

Ліса на момант прыпынілася і адказала весела:

- Ніякія гэта не зорачкі, а грыбы з маім імем.

- Грыбы? - здзівілася вавёрка Вера. - А чаму яны залаціста-жоўтыя?

- Такія ж, як я, - засмяялася Ліса і пабегла далей.

А вавёрка Вера яшчэ доўга не магла паверыць, што гэта не зорачкі, аж пакуль не прыйшоў сюды Чалавек, які пачаў зразаць і класці іх у кошык.

Якія зоркі ўбачыла вавёрка Вера?

Адгадка далей

Загадкі пра дрэвы

Стаіць у бары, маршчынкі на кары, галінкі пустыя, лісты разразныя. Хто ён?

Баран стаіць, воўна дрыжыць.

Зялёная, а не луг, белая, а не снег, кучаравая, а без валасоў.

Стаяць стаючкі, а на іх калючкі.

Ехалі яны на белым кані, усе паздымалі шапкі, а ён - не.

Усе паны скінулі кафтаны, адно трое стаяць.

Летам апранаюцца, зімой раздзяваюцца.

У лесе чырвоная плахта вісіць.

Адгадкі глядзіце далей.

Транспартныя сродкі (ранейшыя)

Шахцель-пыхцель, чатыры рахтычкі.

Чарыты сястрыцы пайшлі ў брусніцы.

Брат брата даганяе і дагнаць не можа.

Чатыры чатыранкі беглі на палянкі і адна адну не дагоняць.

Ляцелі чычыкі, задраўшы лычыкі.

Два браты бягуць, на неба глядзяць.

Бягуць у лясок, задраўшы насок.


Адгадкі глядзіце далей.

Рыбы

Ва ўсіх дзетак адзенне з манетак.

На тым свеце жыве, на гэтым - мёртвы.

Круць-верць - на патэльні смерць.

Чоран, як воран, у баню папаў - чырвоны стаў.

Ідзе ў лазню чорны, а з лазні чырвоны.

Крылы ёсць, ды не лятае; ног няма, ды не дагоніш.

Зваў мяне цар на абед, на вячэру: "Мая жонка на такоўская, сама не ідзе, дзяцей не вядзе, па зямлі не ходзіць, слядоў не робіць".

Адгадкі глядзіце далей.

Музычныя інструменты

У лесе родзіцца, дамоў прыносіцца - і плача.

Ляжыць - маўчыць, а возьмеш - заплача.

У лесе выразана, гладка выцясана, заліваецца, як называецца?

За лесам палянскім, за полем лясанскім крычыць Кацярына голасам  шатанскім.

Сама доўгая, бок дзіравы, канец закручысты, а пішчыць
.
І поўна, і роўна, канцы іграюць.

Сам пусты, голас густы, дроб выбівае, людзей збірае.
.
Адгадкі глядзіце далей.

Казка-загадка "Паспрабуй перакрычаць" ад Расціслава Бензярука

Хораша ў лесе! Высокія яліны акружылі палянку з усіх бакоў. На прыгрэтым сонцам пагорку хлопчык знайшоў сямейку лісічак і стаў зразаць грыбкі.

Калі Максімка ўзняў вочы, дзядулі побач не было. Хлопчык кінуўся ў адзін бок, у другі - дзед як скрозь зямлю праваліўся. Максімку раптам стала страшнавата. Ён дрыжачым голасам паклікаў:

- Дзеду!

І ў той жа момант нехта непадалёку азваўся:

- Ду-ду! Ду-ду!

- Ау! - грамчэй крыкнуў хлопчык.

Хтосьці невядомы, быццам гуляючы ў дражнілку, некалькі разоў паўтарыў «ау».

Максімка склаў рупарам далоні і закрычаў:

- Дзеду, ау!

Выразна пачулася:

- Ду-ду, ау!

Ад таго, што ён адзін і што нехта хоча з ім гуляць, хлопчыку зрабілася весела.

- Яшчэ пабачым, хто каго перакрычыць! - сказаў ён.

Не паспелі скончыць гульню, як з-за дрэва выйшаў дзядуля з поўным кошыкам грыбоў.

- Я - тут. Чаго крычыш? Што, страшна?!

- Не, гэта мы гулялі, хто каго перакрычыць.

- А-а! - зразумеў унука дзядуля.

А вы, дзеці, здагадаліся, з кім гуляў Максімка?

Адгадка далей

Загадкі ад Анатоля Зэкава

Шыльду вешаюць ля брамы,

Што ў двары ён злосны самы.

Да той шыльды ён прывык,

Як-ніяк, а вартаўнік.

***

Калі дзверы адчыняюць,

То яе за нос цягаюць,

Бо іначай – ці павершы? –

Адчыніць не зможаш дзверы.

***

Ціха месціцца ў парозе,

Пазіраючы на дзверы.

А як толькі ў рукі возьмеш –

Аж заскача па кватэры.

Адгадкі глядзіце далей